Το άρμα παρουσιάστηκε στο πεδίο της μάχης μόλις το 1916 και χρησιμοποιήθηκε με κύρια αποστολή να προηγείται του Πεζικού στην προέλαση και να καταστρέφει τα εχθρικά πολυβόλα, διευκολύνοντας την προώθησή του• έτσι διαμορφώθηκε ο πρώτος ρόλος του άρματος: η υποστήριξη του Πεζικού. Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στη Γαλλία διαμορφώθηκε, κάτω από την επίδραση της πολεμικής πείρας των πεδίων της Δύσεως, νέα φιλοσοφία για το Ιππικό, με κύριο άξονα τον έφιππο ελιγμό και την πεζή μάχη. Το νέο αυτό δόγμα του Πεζόμαχου Ιππικού έγινε αποδεκτό από το Ελληνικό Ιππικό αμέσως μετά τη συνθήκη της Λωζάνης.
Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου δημιουργήθηκε Τάγμα Αρμάτων Μάχης με έδρα την Αθήνα. Η δύναμη του ήταν δύο άρματα VICKERS-ARMSTRONG των 6 τόνων και δύο αυτοκίνητα αναγνωρίσεως CARDEN-LOYD, τα οποία αγοράστηκαν το 1931. Είχαν επίσης παραγγελθεί άλλα 14 άρματα των 6-7 τόνων, πλήρη με τον οπλισμό τους, πυρομαχικά, ανταλλακτικά και επικοινωνίες. Τα άρματα όπως και τα αεροπλάνα παραγγέλθηκαν στην Αγγλία και στην Γαλλία, αλλά οι παραγγελίες δεσμεύτηκαν το 1938 εν όψει του επερχόμενου πολέμου, διότι οι μελλοντικοί αντίπαλοι κρατούσαν το υλικό που κατασκεύαζαν για τις ανάγκες τους.
Αν και η αριθμητική δύναμη του Ιππικού σε σχέση με το σύνολο του Στρατού που προήλθε από την επιστράτευση ήταν μικρή, ήταν επίλεκτο και όλες οι διοικήσεις το αναζητούσαν. Από τις πρώτες στιγμές της εισόδου του στον αγώνα επέδειξε υψηλό φρόνημα, απαράμιλλη ορμητικότητα και αδάμαστο επιθετικό πνεύμα. Στα 1941 ο Ελληνικός Στρατός απέκτησε τον πρώτο επιχειρησιακό Σχηματισμό Τεθωρακισμένων (ΧΙΧ Μηχανοκίνητη Μεραρχία, Λάρισα). Η Μεραρχία διέθετε 27 ελαφρά βρετανικά και ιταλικά (λάφυρα πολέμου) άρματα και 77 οχήματα μεταφοράς πεζικού κατανεμημένα σε τρία Μηχανοκίνητα Συντάγματα και αντίστοιχα μηχανοκίνητα μέσα υποστήριξης μάχης.
Στη Μέση Ανατολή, όπου μεταφέρθηκε ο αγώνας μετά την ανακωχή, συγκροτήθηκε μια Ίλη Τεθωρακισμένων Αυτοκινήτων που εξοπλίσθηκε με οχήματα τύπου Κάρριερ. Η Ίλη αυτή συμμετείχε στην Μάχη του Ελ Αλαμέιν. Το Όπλο του Ιππικού - Τεθωρακισμένων γεννήθηκε την 21η Φεβρουαρίου 1946 και αποτέλεσε συνέχεια του Ιππικού και αναπτύχθηκε μετά την 16 Ιουνίου 1946. Συγκροτήθηκε από μόνιμο και έφεδρο προσωπικό που ανήκε στο όπλο του Ιππικού, καθώς και κατώτερους Αξιωματικούς άλλων όπλων.
Τα πρώτα σύγχρονα άρματα που έφτασαν στην Ελλάδα το 1946 ήταν τα 52 ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ Mk1 95mm 28t, βρετανικής κατασκευής. Τα άρματα αυτά αποθηκεύτηκαν και για πάνω από 15 μήνες έμειναν αναξιοποίητα. Τελικά το 1947 στάλθηκαν Αξιωματικοί για εκπαίδευση, οι οποίοι με την επιστροφή τους ενεργοποίησαν τα άρματα και άρχισαν να εκπαιδεύουν πληρώματα. Περί τα τέλη του 1950 το όπλο παρέλαβε νέα άρματα από τις ΗΠΑ, συνολικά 206 M24 75mm 20t που εξόπλισαν τα Συντάγματα αρμάτων, ενώ το 1952 αποκτήθηκαν οι καταστροφείς αρμάτων M18 105mm 19t , οι οποίοι εξόπλισαν τα νεοσύστατα Συντάγματα Καταστροφέων Αρμάτων.
Το 1957 συγκροτήθηκαν οι πρώτες Επιλαρχίες Αρμάτων με την σημερινή τους μορφή, με ουλαμούς 5 αρμάτων, που εξοπλίστηκαν με τα νέα άρματα Μ47 90mm 48t που παρελήφθησαν εκείνη την εποχή από τις ΗΠΑ. Το 1963 παραλαμβάνονται τα πρώτα άρματα Μ48 που αρχίζουν να εξοπλίζουν τις μονάδες της ΧΧ ΤΘΜ καθώς επίσης και τα πρώτα ΤΟΜΠ Μ113. Ήδη στις μονάδες του Όπλου χρησιμοποιούνται τα ΤΟΜΠ Μ59 και τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα MARMON. Αρχίζει η σταδιακή μετακίνηση των αρμάτων Μ47 σε μονάδες που διαθέτουν τους καταστροφείς αρμάτων. Το 1964 είναι η τελευταία χρονιά που η λέξη «Ιππικό» αναγράφεται δίπλα σε όνομα μονάδας του όπλου. Οι Ίλες Τεθωρακισμένου Ιππικού μετονομάζονται σε Ίλες Αναγνωρίσεως και ο τίτλος «Ιππικό» παραμένει μόνο στο όνομα του Όπλου και της αντίστοιχης Διεύθυνσης στην Ελλάδα.
Με την είσοδο του ΑΜΧ-30 , το 1970 ,τα Ελληνικά Τεθωρακισμένα πέρασαν από την εποχή της βενζίνης στην εποχή της πετρελαιοκίνησης. Τα Σώματα Στρατού απέκτησαν Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως. Η Ίλη Βασιλικής Φρουράς , η τελευταία έφιππη μονάδα του όπλου, αφού μετονομάστηκε για λίγο χρονικό διάστημα Ίλη Προεδρικής Φρουράς, διαλύθηκε το 1973 και όλο το προσωπικό, υλικό και οι ίπποι της μεταφέρθηκαν στο ΚΕΙΠΠ. Στην Κύπρο υπήρχαν παλαιότερα Ίλες Αναγνώρισης• σήμερα υπάρχουν Επιλαρχίες (Αρμάτων, ΤΘ Αρμάτων Μάχης, Μέσων Αρμάτων).
Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου δημιουργήθηκε Τάγμα Αρμάτων Μάχης με έδρα την Αθήνα. Η δύναμη του ήταν δύο άρματα VICKERS-ARMSTRONG των 6 τόνων και δύο αυτοκίνητα αναγνωρίσεως CARDEN-LOYD, τα οποία αγοράστηκαν το 1931. Είχαν επίσης παραγγελθεί άλλα 14 άρματα των 6-7 τόνων, πλήρη με τον οπλισμό τους, πυρομαχικά, ανταλλακτικά και επικοινωνίες. Τα άρματα όπως και τα αεροπλάνα παραγγέλθηκαν στην Αγγλία και στην Γαλλία, αλλά οι παραγγελίες δεσμεύτηκαν το 1938 εν όψει του επερχόμενου πολέμου, διότι οι μελλοντικοί αντίπαλοι κρατούσαν το υλικό που κατασκεύαζαν για τις ανάγκες τους.
Αν και η αριθμητική δύναμη του Ιππικού σε σχέση με το σύνολο του Στρατού που προήλθε από την επιστράτευση ήταν μικρή, ήταν επίλεκτο και όλες οι διοικήσεις το αναζητούσαν. Από τις πρώτες στιγμές της εισόδου του στον αγώνα επέδειξε υψηλό φρόνημα, απαράμιλλη ορμητικότητα και αδάμαστο επιθετικό πνεύμα. Στα 1941 ο Ελληνικός Στρατός απέκτησε τον πρώτο επιχειρησιακό Σχηματισμό Τεθωρακισμένων (ΧΙΧ Μηχανοκίνητη Μεραρχία, Λάρισα). Η Μεραρχία διέθετε 27 ελαφρά βρετανικά και ιταλικά (λάφυρα πολέμου) άρματα και 77 οχήματα μεταφοράς πεζικού κατανεμημένα σε τρία Μηχανοκίνητα Συντάγματα και αντίστοιχα μηχανοκίνητα μέσα υποστήριξης μάχης.
Στη Μέση Ανατολή, όπου μεταφέρθηκε ο αγώνας μετά την ανακωχή, συγκροτήθηκε μια Ίλη Τεθωρακισμένων Αυτοκινήτων που εξοπλίσθηκε με οχήματα τύπου Κάρριερ. Η Ίλη αυτή συμμετείχε στην Μάχη του Ελ Αλαμέιν. Το Όπλο του Ιππικού - Τεθωρακισμένων γεννήθηκε την 21η Φεβρουαρίου 1946 και αποτέλεσε συνέχεια του Ιππικού και αναπτύχθηκε μετά την 16 Ιουνίου 1946. Συγκροτήθηκε από μόνιμο και έφεδρο προσωπικό που ανήκε στο όπλο του Ιππικού, καθώς και κατώτερους Αξιωματικούς άλλων όπλων.
Τα πρώτα σύγχρονα άρματα που έφτασαν στην Ελλάδα το 1946 ήταν τα 52 ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ Mk1 95mm 28t, βρετανικής κατασκευής. Τα άρματα αυτά αποθηκεύτηκαν και για πάνω από 15 μήνες έμειναν αναξιοποίητα. Τελικά το 1947 στάλθηκαν Αξιωματικοί για εκπαίδευση, οι οποίοι με την επιστροφή τους ενεργοποίησαν τα άρματα και άρχισαν να εκπαιδεύουν πληρώματα. Περί τα τέλη του 1950 το όπλο παρέλαβε νέα άρματα από τις ΗΠΑ, συνολικά 206 M24 75mm 20t που εξόπλισαν τα Συντάγματα αρμάτων, ενώ το 1952 αποκτήθηκαν οι καταστροφείς αρμάτων M18 105mm 19t , οι οποίοι εξόπλισαν τα νεοσύστατα Συντάγματα Καταστροφέων Αρμάτων.
Το 1957 συγκροτήθηκαν οι πρώτες Επιλαρχίες Αρμάτων με την σημερινή τους μορφή, με ουλαμούς 5 αρμάτων, που εξοπλίστηκαν με τα νέα άρματα Μ47 90mm 48t που παρελήφθησαν εκείνη την εποχή από τις ΗΠΑ. Το 1963 παραλαμβάνονται τα πρώτα άρματα Μ48 που αρχίζουν να εξοπλίζουν τις μονάδες της ΧΧ ΤΘΜ καθώς επίσης και τα πρώτα ΤΟΜΠ Μ113. Ήδη στις μονάδες του Όπλου χρησιμοποιούνται τα ΤΟΜΠ Μ59 και τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα MARMON. Αρχίζει η σταδιακή μετακίνηση των αρμάτων Μ47 σε μονάδες που διαθέτουν τους καταστροφείς αρμάτων. Το 1964 είναι η τελευταία χρονιά που η λέξη «Ιππικό» αναγράφεται δίπλα σε όνομα μονάδας του όπλου. Οι Ίλες Τεθωρακισμένου Ιππικού μετονομάζονται σε Ίλες Αναγνωρίσεως και ο τίτλος «Ιππικό» παραμένει μόνο στο όνομα του Όπλου και της αντίστοιχης Διεύθυνσης στην Ελλάδα.
Με την είσοδο του ΑΜΧ-30 , το 1970 ,τα Ελληνικά Τεθωρακισμένα πέρασαν από την εποχή της βενζίνης στην εποχή της πετρελαιοκίνησης. Τα Σώματα Στρατού απέκτησαν Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως. Η Ίλη Βασιλικής Φρουράς , η τελευταία έφιππη μονάδα του όπλου, αφού μετονομάστηκε για λίγο χρονικό διάστημα Ίλη Προεδρικής Φρουράς, διαλύθηκε το 1973 και όλο το προσωπικό, υλικό και οι ίπποι της μεταφέρθηκαν στο ΚΕΙΠΠ. Στην Κύπρο υπήρχαν παλαιότερα Ίλες Αναγνώρισης• σήμερα υπάρχουν Επιλαρχίες (Αρμάτων, ΤΘ Αρμάτων Μάχης, Μέσων Αρμάτων).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου