Ομιλία Προέδρου στα εγκαίνια Μνημείου Ιππικού

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ

Εορτάσαμε και φέτος τη μεγάλη μας εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου 1940. Μία ακόμη μεγάλη ημέρα της Φυλής μας, μία επέτειος, ένας θρύλος, μία μνήμη, ένα χρέος !

Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι ένα από τα γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας, τα οποία ανθίστανται στη δοκιμασία του χρόνου και στη μοιραία λήθη, που προκαλεί ο χρόνος, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει από τότε 72 ολόκληρα χρόνια και τους λαούς – μαζί και τον ελληνικό – συνέχουν άλλες αγωνίες και απασχολούν πολυποίκιλα προβλήματα. Έτσι το 1940 διατηρεί ακόμη το θρύλο, τη δόξα του και όταν την εποποϊα αυτή την φέρνουμε στη μνήμη μας αισθανόμαστε ότι τη ζούμε για άλλη μια φορά.

Παράλληλα όμως θα πρέπει να θυμόμαστε και να τιμούμε και εκείνους που έπεσαν στο πεδίο της μάχης, μαχόμενοι για τη διάσωση της Πατρίδος μας.

Εμείς λοιπόν του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού-Τεθωρακισμένων με τα μέλη μας και τους φίλους του Συνδέσμου, είμαστε σήμερα εδώ για να αποκαλύψουμε το Μνημείο Ιππικού και να αποτίσουμε φόρο τιμής στους Αξιωματικούς και Οπλίτες της Μεραρχίας Ιππικού, οι οποίοι στα πλαίσια της αποστολής τους το 1940 αντιμετώπισαν επιτυχώς την επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια» και έτρεψαν τους εισβολείς σε φυγή εντός του Αλβανικού εδάφους.

Το ιστορικό της επιτυχίας αυτής έχει ως εξής :

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου την 28η Οκτωβρίου 1940, η Μεραρχία Ιππικού με Διοικητή το Υποστράτηγο Στανωτά Γεώργιο από τη Θεσσαλονίκη προωθήθηκε στην Καλαμπάκα με τελικό προορισμό την περιοχή της Πίνδου.

Άμεσα και ταχύτατα συγκεντρώθηκαν 5.000 επίτακτα άλογα και συγκροτήθηκαν οι υπόλοιπες μονάδες της Μεραρχίας. Ως τομέας ενεργείας ορίστηκε η περιοχή του Μετσόβου. Αποστολή του Σχηματισμού ήταν να καλύψει τον άξονα Ιωάννινα-Καλαμπάκα, ο οποίος κινδύνευε σοβαρά να αποκοπεί εξαιτίας της διεισδύσεως της 3ης Μεραρχίας Αλπινιστών «ΤΖΟΥΛΙΑ», από την άνω κοιλάδα του Αώου και την κοιλάδα του Ζαγορίτικου και να αποκαταστήσει σύνδεσμο με την σκληρά δοκιμαζόμενη VIII Μεραρχία και το Β’ ΣΣ.

Την 1η Νοεμβρίου η Διοίκηση της Μεραρχίας Ιππικού βρισκόταν στο Μέτσοβο.

Η είσοδος της Μεραρχίας Ιππικού στον αγώνα, είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσει να συμπιέζεται επικίνδυνα ο θύλακας που είχε δημιουργηθεί από την ιταλική διείσδυση στον τομέα της Πίνδου.

Το βράδυ της 3ης Νοεμβρίου η Ταξιαρχία Ιππικού της Μεραρχίας ανακατέλαβε τη Σαμαρίνα και την επομένη η Μεραρχία Ιππικού με τα Συντάγματά της ανακατέλαβε τη Βωβούσα.

Στις 8 Νοεμβρίου η Ταξιαρχία Ιππικού κατέλαβε το Δίστρατο. Εκεί συνέλαβε αριθμό Ιταλών και ορεινό χειρουργείο της «Τζούλια», όπου νοσηλεύονταν 30 Στρατιώτες. Μία ώρα μετά την Ταξιαρχία Ιππικού, έφτασαν στο Δίστρατο και τα πρώτα τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού, που είχε διεξαγάγει σκληρούς αγώνες μεταξύ Βωβούσας και Δίστρατου.

Στη συνέχεια η Μεραρχία Ιππικού στραφηκε προς Ελεύθερο-Κόνιτσα, ώστε να διευκολύνει την ενέργεια του Β’ ΣΣ προς την κατεύθυνση αυτή. Έπειτα από επτάωρο σκληρό αγώνα κατόρθωσαν να διαλύσουν τις ιταλικές δυνάμεις, συλλαμβάνοντας 15 αξιωματικούς και 700 οπλίτες και κυριεύοντας πολλά υλικά, 100 ημιόνους και 5 όλμους.

Η άλλοτε επίλεκτη Ιταλική Μεραρχία «Τζούλια» περιήλθε σε τραγική κατάσταση, γεγονός που ήταν αποτέλεσμα των αγώνων και των επιτυχιών της Μεραρχίας Ιππικού. .

Στις 11 Νοεμβρίου το Ιταλικό 9ο Σύνταγμα Αλπινιστών διατάχτηκε να κρατήσει τον αυχένα Χρηστοβασίλη ώστε να καλύψει την υποχώρηση ιταλικών τμημάτων προς την Κόνιτσα.

Εκεί δέχτηκε σφοδρή επίθεση τμημάτων της Μεραρχίας Ιππικού. Ύστερα από πολύωρο αγώνα οι Ιταλοί ανατράπηκαν και καταδιώχτηκαν προς την Κόνιτσα, αφήνοντας πλήθος υλικών στο δρόμο προς την πόλη.

Στις 16 Νοεμβρίου, με την απελευθέρωση της Κόνιτσας, τελείωσε και τυπικά η Μάχη της Πίνδου, μία από τις πιο αποφασιστικές και δραματικές του Ελληνοϊταλικού πολέμου.

Αν η επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών κατόρθωνε να καταλάβει το Μέτσοβο, οι ελληνικές δυνάμεις του μετώπου της Ηπείρου θα χωρίζονταν από κείνες της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.

Η Μεραρχία Ιππικού, με Διοικητή το Στρατηγό Γεώργιο Στανωτά, συνέβαλε τα μέγιστα στην εξάλειψη αυτού του κινδύνου και δικαίωσε τις προσδοκίες του Γενικού Στρατηγείου.

Οι αγώνες της Μεραρχίας Ιππικού δεν σταμάτησαν εκεί. Στις 21 Νοεμβρίου τα πρώτα τμήματά της διέσχισαν την ελληνοαλβανική μεθόριο, διαβαίνοντας τον χείμαρο Σαραντάπορο εντός της Βορείου Ηπείρου. Στις 3 Δεκεμβρίου μετά από σφοδρές συγκρούσεις με εχθρικές δυνάμεις, ο σχηματισμός εισήλθε στην Πρεμετή.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού Τεθωρακισμένων, τιμώντας τους άξιους μαχητάς της Πίνδου, το 2006 έλαβε ομόφωνα απόφαση για την ανέγερση Μνημείου Ιππικού στο Μέτσοβο, εκεί όπου το 1940 η Μεραρχία Ιππικού υπό τον αείμνηστο Στρατηγό Γεώργιο Στανωτά συγκεντρώθηκε και στη συνέχεια έγραψε σελίδες δόξας ανακαταλαμβάνοντας τα κατακτηθέντα από τους Ιταλούς εδάφη και τρέποντας σε φυγή τους κατακτητές μέσα στο έδαφος της Βορείου Ηπείρου. Την ιδέα για την ανέγερση του Μνημείου είχε ο υπηρετών τότε ως Ίλαρχος στην Μεραρχία Ιππικού και νυν Αντιστράτηγος ε.α κ. Φρατζέσκαρος Αντώνιος.

Χωρίς χρονοτριβή και για την υλοποίηση του μεγάλου αυτού στόχου το ΔΣ του Συνδέσμου προέβη στις ακόλουθες ενέργειες :

α. Με αίτηση του Συνδέσμου, η τότε Δημοτική Αρχή Μετσόβου με Δήμαρχο τον κ. Τζαφέα Κωνσταντίνο, επέτρεψε να τοποθετηθεί το Μνημείο στην παρούσα θέση.

β. Η Περιφέρεια Ηπείρου, συνέδραμε στην προσπάθεια τοποθετήσεως του Μνημείου, εγκρίνοντας τις αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής Μετσόβου.

γ. Με ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του Συνδέσμου μας ανετέθη στην παγκοσμίως γνωστή γλύπτρια κ. Αγγέλικα Κοροβέση η μελέτη διευθετήσεως του χώρου, αλλά και η φιλοτέχνηση του Μνημείου.

Από τη στιγμή αυτή άρχισε η τιτάνια προσπάθεια του Συνδέσμου για την υλοποίηση του στόχου. Η μορφή του αναγλύφου του μνημείου εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου το 2010. Οι δραστηριότητες συνεχίστηκαν με τη συμπαράσταση του Δήμου Μετσόβου και της VIII Μεραρχίας, που βοήθησαν τα μέγιστα για την ολοκλήρωση του στόχου. Το μεγάλο πρόβλημα της συγκεντρώσεως του απαιτουμένου χρηματικού ποσού για την ανέγερση του Μνημείου αντιμετωπίστηκε επιτυχώς από συνεισφορές των μελών μας και άλλων φορέων. Η προσπάθειά μας συνεχίζεται για τη διευθέτηση του περιβάλλοντος χώρου του Μνημείου, την ανέυρεση όλων των ονομάτων των Αξιωματικών και Οπλιτών Ιππικού, που έπεσαν στο πεδίο της μάχης και της αναγραφής των επί μαρμαρίνης πλακός. Το οφείλουμε στους ήρωες αυτούς του Βορειοηπειρωτικού έπους. Έτσι λοιπόν κλίνοντας το γόνυ στους αθανάτους νεκρούς της περιόδου εκείνης είμαστε έτοιμοι να προβούμε στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Ιππικού.

Κλείνοντας την αναφορά μας αυτή θα θέλαμε να απευθύνουμε θερμές ευχαριστίες σε όσους συνέβαλαν στην ανέγερση του παρόντος Μνημείου. Συγκεκριμένα :

* Στον σεβαστό συνάδελφο Αντιστράτηγο ε.α κ. Φρατζέσκαρο Αντώνιο βετεράνο της Μάχης της Πίνδου, που είχε την ιδέα ανεγέρσεως του Μνημείου και ο οποίος για λόγους υγείας δεν μπόρεσε να παραστεί..

*Στα μέλη και τους φίλους του Συνδέσμου, που από το υστέρημά τους, κατέθεταν κατά καιρούς χρηματικά ποσά, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν χρήματα για την κάλυψη αποπληρωμής της δαπάνης του έργου.

*Στον φίλο του Συνδέσμου Αμερικανό Δικηγόρο κ. Dan Harrell, ο οποίος κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα και φιλοξενούμενος από μέλος του Συνδέσμου μας συνεισέφερε 5.000 δολάρια σε ένδειξη αναγνωρίσεως του πατριωτικού μας έργου.

*Στους Επίτιμους Αρχηγούς Στρατηγούς κκ. Φραγκούλη Φράγκο, Ζιαζιά Κωνσταντίνο, το πρώην ΑΝΥΕΘΑ Πρέσβη κ. Γεωργίου Γεώργιο και τον νυν Α/ΓΕΣ Αντιστράτηγο κ. Γκίνη Κωνσταντίνο για την συμπαράσταση και τις διευκολύνσεις, που μας παρείχαν καθόλην την διάρκεια των ενεργειών μας για την εκτέλεση του έργου.

*Στους Διοικητάς της VIII Μεραρχίας Αντιστράτηγο ε.α κ. Καραγιαννόπουλο Αθανάσιο και Ταξίαρχο κ.Τσαγγαρά Γεώργιο για τις πάσης φύσεως διευκολύνσεις για την ανέγερση του Μνημείου.

* Στην γλύπτρια κ. Κοροβέση Αγγέλικα για την έμπνευση που είχε να μας παρουσιάσει τη μορφή που απεικονίζεται στο γλυπτό και στη συνέχεια να φιλοτεχνήσει το τέλειο αυτό έργο που θα αποκαλυφθεί σε λίγο.

* Στην προηγούμενη και την παρούσα Δημοτική Αρχή για την άριστη συνεργασία και αμέριστη βοήθεια που μας παρείχαν σε ότι τους ζητήθηκε.

* Στο μέλος του Συνδέσμου Έφεδρο Υπίλαρχο επιχειρηματία κ. Τζεβελέκη Σπύρο για τη δωρεά δύο ιστών σημαιών 6 μέτρων, που τοποθετήθηκαν ένθεν και ένθεν του Μνημείου για την έπαρση των σημαιών.

* Τέλος απευθύνουμε θερμές ευχαριστίες στους προσκεκλημένους μας, στα μέλη μας και σε όλους τους παρευρισκομένους που μας τίμησαν με την παρουσία τους.  

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΙΠΠΙΚΟΥ

(Γράφει Μιχ. Σταματογιαννάκης, μέλος ΔΣ)

Την 30 Οκτωβρίου 2012 ολοκληρώθηκε η προσπάθεια του Συνδέσμου που ξεκίνησε το 2006 για να εγκατασταθεί το Μνημείο Ιππικού στο Μέτσοβο για απόδοση τιμής στον ηρωϊκό αγώνα της Μεραρχίας Ιππικού το 1940 που ξεκίνησε από το Μέτσοβο και έφθασε μέχρι την Πρεμετή ανατρέποντας τα σχέδια και τους σκοπούς των Ιταλών. Η ολοκλήρωση της κατασκευής του ανάγλυφου έληξε την 24–9–2012 και η εγκατάσταση έγινε την 29–9–2012 με την παρουσία του προέδρου του Συνδέσμου, μελών του ΔΣ και της γλύπτριας κ. Αγγέλικα Κοροβέση.

Ο Σύνδεσμος σε συνεργασία με τον Δήμο Μετσόβου ο οποίος οργάνωσε επέτειο για την απελευθέρωση του Μετσόβου το 1912 αποφάσισε να γίνουν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου την Τρίτη 30–10–2012. Αμέσως μετά την απόφαση άρχισε μία έντονη προσπάθεια σε συνεργασία με την VIII ΜΠ και τον Δήμο Μετσόβου για να εξασφαλισθούν αφενός τα απαιτούμενα υλικά και αντικείμενα και αφετέρου για να οργανωθεί η μετάβαση μελών για την παρουσία τους στα εγκαίνια του μνημείου.

Η συνεργασία με την Μεραρχία και τον Δήμο ήταν άψογη. Ταυτόχρονα ο Σύνδεσμος εξασφάλισε τις απαιτούμενες σημαίες για τους δύο ιστούς που δωρήθηκαν για να τοποθετηθούν στο μνημείο από το μέλος του Συνδέσμου επιχειρηματία έφεδρο Υπλχο κ. Τζεβελέκη Σπυρίδωνα αλλά και την σημαία μεγάλων διαστάσεων για να καλυφθεί το μνημείο. Παράλληλα έγινε ενημέρωση των μελών για να είναι παρόντα στην τελετή και η προσέλευση τους ήταν ικανοποιητική. Προκειμένου να υπάρχει προετοιμασία του χώρου για την τελετή ο πρόεδρος του Συνδέσμου με άλλα τρία μέλη του αναχώρησαν την 28–10–2012 για το Μέτσοβο παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες

Την Τρίτη 30–10–2012 ολοκληρώθηκε η προετοιμασία του χώρου και η τελετή άρχισε την 12.00 παρά το γεγονός ότι υπήρχε αρκετό κρύο. Το πρόγραμμα της τελετής συνοπτικά ξεκίνησε με την επιμνημόσυνη δέηση από τον στρατιωτικό ιερέα της Μεραρχίας και ακολούθησαν ομιλία του προέδρου του Συνδέσμου Υπτγου ε.α κ. Παπαδογεωργόπουλου Χρήστου με περιεχόμενο το ιστορικό της μάχης, τη ρίψη της ιδέας του μνημείου από τον Αντγο ε.α κ. Φραντζέσκαρο Αντώνιο, τις προσπάθειες του Συνδέσμου για την κατασκευή του και τη βοήθεια που έλαβε από τον Δήμο Μετσόβου και τις στρατιωτικές υπηρεσίες.

 Ακολούθησε σύντομος χαιρετισμός του Διευθυντού της ΔΙΤ/ΓΕΣ Ταξιάρχου κ. Θωμαϊδη Δημητρίου και σύντομη ομιλία της γλύπτριας κ.Αγγέλικα Κοροβέση που εξήγησε πως το μνημείο απεικονίζει τον αγώνα της Μεραρχίας. Αμέσως μετά έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου με την απόσυρση της μεγάλης σημαίας από τον πρόεδρο του Συνδέσμου και τον Διοικητή της ΑΣΔΥΣ ως εκπρόσωπο του Α/ΓΕΣ. Με την αποκάλυψη του μνημείου ο κόσμος εξεπλάγη και χειροκρότησε με πλήρη χαρά και συγκίνηση. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τον πρόεδρο, τον Διοικητή της ΑΣΔΥΣ και τον Δήμαρχο Μετσόβου.Η τελετή έκλεισε με την ανάκρουση του Εθνικού μας ύμνου και έτσι αποδόθηκε η πρέπουσα τιμή προς τους ήρωες του Ιππικού το 1940.

 Την τελετή εκτός από τα μέλη και τους φίλους του Συνδέσμου τίμησαν με την παρουσία τους ο πρέσβυς επί τιμή και πρώην ΑΝΥΕΘΑ κ. Γεωργίου Γεώργιος, ο επίτιμος Α/ΓΕΣ Στγος ε.α κ. Ζιαζιάς Κων/νος, ο Διοικητής της ΑΣΔΥΣ Υπτγος κ. Στυλιανόπουλος Αθανάσιος ως εκπρόσωπος του κ. Α/ΓΕΣ, ο Διοικητής του Α΄ΣΣ Υπτγος κ. Τζιμάνης Γεώργιος, ο Διοικητής της ΧΧΤΘΜ Υπτγος κ. Γκαρτζονίκας Παναγιώτης, ο Διευθυντής της ΔΙΤ/ΓΕΣ Ταξχος κ. Θωμαϊδης Δημήτριος, ο Διοικητής της VΙΙΙ ΜΠ Ταξχος κ. Τσαγγαράς Κων/νος, ο Δήμαρχος Μετσόβου κ. Τσομπίκος Νικόλαος και μέλη της Δημοτικής Αρχής, ο εγγονός του αειμνήστου Διοικητού της Μεραρχίας Ιππικού Στρατηγού Στανωτά Γεωργίου κ. Στανωτάς Γεώργιος και ο υιός του πεσόντος στον αγώνα της Μεραρχίας Ιλάρχου Τζαβέλλα Κων/νου Ταξχος ε.α κ. Τζαβέλλας Λάμπρος. Τα ονόματα αναφωνήθηκαν με την έναρξη της τελετής από τον τελετάρχη Σχη ε.α Σταματογιαννάκη Μιχαήλ μέλος του ΔΣ και παράλληλα εκφράστηκαν ευχαριστήρια για την παρουσία των ιδίων αλλά και των μελών του Συνδέσμου.

 Η τελετή ήταν επιτυχής και όλοι έμειναν ικανοποιημένοι. Ακολούθησε γεύμα στην κεντρική πλατεία του Μετσόβου. Περισσότερες λεπτομέρειες για όλη τη διαδικασία για το μνημείο από το 2006 θα υπάρχουν στο επόμενο τεύχος του περιοδικού του Συνδέσμου.

 

Άρματα Μάχης

Leopard 2A4

Leopard 1A5 Άρδας

Ηellenic Army Leopard 2A4

Κατηγορία: Βίντεο

79 ΑΔΤΕ/ΣΑΜΟΣ: Άσκηση τεθωρακισμένων

Κατηγορία: Βίντεο

XXI ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Επιμέλεια : Υποστράτηγος ε.α Χρήστος Παπαδογεωργόπουλος Η XXΙ ΤΘΤ είναι μία από τις τέσσερες Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες του Ελληνικού Στρατού. Αποτελεί τη σιδερένια γροθιά του Στρατού Ξηράς, ένα σοβαρό όπλο στα χέρια της ΧΧ ΤΘΜ και του Δ' ΣΣ, ισχυρό φόβητρο για τον αντίπαλο και πρότυπο οργανώσεως και λειτουργίας. Με την ετοιμότητά της, το εκπαιδευμένο προσωπικό της, το υπερσύγχρονο υλικό της, την πίστη στο καθήκον και στο χρέος προς την Πατρίδα, αλλά κυρίως με την αποφασιστικότητά της που σε κάθε ευκαιρία τονίζεται από την ηγεσία της, η Ταξιαρχία είναι σήμερα προετοιμασμένη όχι απλά να δράσει, αλλά να ΝΙΚΗΣΕΙ. Το έμβλημα της Ταξιαρχίας Στο έμβλημα της Ταξιαρχίας είναι παράστασητης κεφαλής αλόγου μέσα σε κύκλο χρώματος πρασίνου. Συμβολίζει τη δύναμη, την ορμή, την ταχύτητα και την επιθετικότητα, κύρια χαρακτηριστικά των Τεθωρακισμένων. Επάνω είναι γραμμένη η φράση του βασιλιά της αρχαίας Σπάρτης Άγη : "ΟΥ ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ". Το απόφθεγμα προέρχεται από ρήση του Άγη του Γ', Βασιλιά της Σπάρτης : "Ουκ έφη δε τους Λακεδαιμονίους ερωτάν πόσοι εισίν οι πολέμιοι αλλά που εισίν". Οι Σπαρτιάτες δε ρωτούσαν τον αριθμό των εχθρών, αλλά που είναι. Αψηφούσαν την αριθμητική υπεροχή του εχθρού και προκειμένου να πράξουν το καθήκον τους, υπερασπίζοντας την πατρίδα δε νοιάζπνταν για πόσους είχαν να αντιμετωπίσουν αλλά πού βρίσκονταν για να τους πολεμήσουν. Μία φράση ενδεικτική του ακμαιότατου ηθικού και αντάξια της φήμης των αρχαίων Σπαρτιατών. Το παραπάνω απόφθεγμα περιέχεται στο έργο του Πλούταρχου ¨ΗΘΙΚΑ". Αποστολή Ταξιαρχίας Η XXΙ ΤΘΤ υπάγεται επιχειρησιακά στην ΧΧ Τεθωρακισμένη Μεραρχία και είναι εφοδιασμένη με το σύγχρονο Μέσο Άρμα Μάχης LEOPARD-2Α4.  Η αποστολή της Ταξιαρχίας είναι να μετακινηθεί στις προβλεπόμενες θέσεις για ανάληψη ανατεθείσας αποστολής. Δόγμα-Όραμα Ταξιαρχίας α. Για να επιτύχουμε το στόχο μας βασιζόμαστε κυρίως στον ανθρώπινο παράγοντα, γιατί αποτελούμε ένα ζωντανό οργανισμό, τον οποίο όλοι μας υπηρετούμε έχοντας ως βάση, την τιμή, το θάρρος, την αφοσίωση και τον επαγγελματισμό. Οι τέσσερις αυτοί πυλώνες αποτελούν φάρο των προσπαθειών μας οι οποίες εστιάζονται στην απόδειξη της δύναμης που κάθε ένας κρύβει μέσα του και στην εμπιστοσύνη στον εαυτό του. β. Το όραμά μας είναι η αύξηση της αποτρεπτικής ικανότητας και μαχητικής ισχύος των Μονάδων της Ταξιαρχίας επιτυχία και νίκη σε όλες τις αποστολές που θα λάβει η Ταξιαρχία ακόμη και με την εν ειρήνη επάνδρωσή της, εκμεταλλευόμενη των μέσων, την επινοητικότητα, την επαγγελματική κατάρτιση και το υψηλό ηθικό του ανθρώπινου δυναμικού της.

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΕΜΒΛΗΜΑΤΟΣ

α. ΣΠΑΘΕΣ ΧΙΑΣΤΙ ΜΕ ΠΕΤΑΛΟ ΑΛΟΓΟΥ

Φανερώνει το ιππικό που ελισσόταν έφιππο και μαχόταν έφιππο και πεζό.

β. ΑΡΜΑ ΜΑΧΗΣ 

Το κύριο όπλο των τεθωρακισμένων, σύμβολο ισχύος πυρός και κρούσεως και διάδοχος του ιππικού.

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΟΣ

Το έμβλημα συνθέτουν οι χιαστί σπάθες με το πέταλο και το άρμα μάχης σε συνδυασμό με το επιγραφόμενο ηθικό κέλευσμα:

"ΟΠΟΥ Η ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ"

Η δόξα αποκτάται με αυτοθυσία και τόλμη, κερδίζεται με την αποφασιστική συντονισμένη και τολμηρή χρησιμοποίηση των εκάστοτε διατιθεμένων μέσων από αυτούς που έχουν αναπτύξει στο έπακρο τις ηθικές τους δυνάμεις και διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρίες με την εκπαίδευση και την άσκηση.

Το καθήκον είναι ανιδιοτελής προσφορά υπηρεσιών στην πατρίδα χωρίς υπολογισμό κόπου και χρόνου. Εδραιώνεται με την πλήρη προσήλωση και αυταπάρνηση και την ενσυνείδητη προσφορά υπηρεσιών.

Διεύθυνση Ιππικού Τεθωρακισμένων

ΔΙΤ

'Aρμα Μάχης LEO2 HEL       








   
Βολή  'Aρματος LEO 2 HEL








Διέλευση Στίβου Εμποδίων από 'Aρμα  LEO 2 A4









Διέλευση Στίβου Εμποδίων από 'Aρμα  LEO 2 HEL










Ανάπτυξη Γέφυρας Γ/Φ 'Aρματος LEGUAN









Διάβαση Υδάτινου Κωλύματος Γ/Φ 'Aρματος LEGUAN










Διάβαση Γέφυρας από 'Aρμα LEO2 HEL

Περισυλλογή LEO2 HEL από 'Aρμα περισυλλογής  LEO 2 BUFFEL

Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Σύσκεψη στο Golden Age Hotel









Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Σύσκεψη στο Golden Age Hotel









Επίσκεψη ΛέσχηςLEOPARD-Επίσκεψη στο ΚΕΤΘ










Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στο ΚΕΤΘ










Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στο ΚΕΤΘ








Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στο ΚΕΤΘ

Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στο ΚΕΤΘ

Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στη ΛΑΕΔ












Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στη ΛΑΕΔ








Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στη ΛΑΕΔ









Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στη ΛΑΕΔ









Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη στη ΛΑΕΔ









Επίσκεψη Λέσχης LEOPARD-Επίσκεψη συζύγων στο Σούνιο








Συμμετοχή Αρμάτων Leopard 2 σε Παρελάσεις











Συμμετοχή Αρμάτων Leopard 2 - Εκτόξευση Καπνογόνων βομβίδων

Ιστορία του Μπερέ

Η λέξη Μπερές προέρχεται από την Γαλλική Γλώσσα, ουσιαστικό αρσενικό Beret και είναι ο μάλλινος πίλος των ορεινών κατοίκων της Γασκωνίας, αρχαίας χώρας της μεσημβρινής Γαλλίας η οποία οφείλει τη σημερινή ονομασία της στους Ουάσκωνας ή Βάσκωνας (Βάσκοι).

Σε στρατιωτική χρήση με την ακριβώς σημερινή του μορφή ο μπερές κάνει την εμφάνιση του περί το έτος 1644 στους Αγγλικούς Εμφυλίους Πολέμους.

Στα Τεθωρακισμένα ο μπερές υιοθετείται πρώτη φορά από τους Γάλλους Αρματιστές Αξιωματικούς κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο το έτος 1917 και ήταν ιδιαίτερα αρεστός στους βετεράνους οπλίτες με αποτέλεσμα να διαδοθεί αυτόματα σε όλα τα πληρώματα σαν μόδα. Το χρώμα του Μπερέ επιλέχθηκε μαύρο ή μπλε σκούρο καθαρά για εργονομικούς λόγους, διότι οι λεκέδες από τα λάδια και τα γράσα φαίνονταν λιγότερο.

Ο Μαύρος Μπερές στον Ελληνικό Στρατό υιοθετείται το 1941 στην Μέση Ανατολή ακολουθώντας την εμφάνιση του Αγγλικού Στρατού. Οι πρώτοι που τον φόρεσαν ήταν τα Ελληνικά πληρώματα των Lynx ΙΙ, Κάρριερς και Μάρμον Χάριγκτον που εκπαιδεύτηκαν και πολέμησαν στην Μέση Ανατολή. Επισήμως τον Αύγουστο του 1942 συγκροτήθηκε στην Μέση Ανατολή ο Ιερός Λόχος με Διοικητή τον Επίλαρχο Ανδρέα Καλλίνσκη υιοθετώντας ενδυματολογικά τις στολές των Άγγλων Κομάντο με τον διάσημο πράσινο μπερέ. Μπερέ φόρεσαν και πολλοί άνδρες σε όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις στον Ελλαδικό χώρο. Με την απελευθέρωση από την Γερμανική κατοχή ο Μπερές υιοθετείται από τον Ελληνικό Στρατό με διάφορα χρώματα ανάλογα με το όπλο, μαύρο για τα Τεθωρακισμένα, πράσινο για τις Ειδικές Δυνάμεις, μπλε για τους Πεζοναύτες, κόκκινο για την Αεροπορία Στρατού και χακί για τα άλλα όπλα, μέχρι το Μάιο του 1979 οπότε αντικαταστάθηκε με το δίκοχο, εκτός από τα Τεθωρακισμένα την Αεροπορία Στρατού και τις Ειδικές Δυνάμεις.

Μετά το 1945 ο μαύρος μπερές είναι το κάλυμμα της κεφαλής των τεθωρακισμένων δυνάμεων των περισσοτέρων κρατών και θεωρείται ΣΥΜΒΟΛΟ ΕΠΙΛΕΚΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ, σε όλο τον κόσμο.

Greek Leopard 2A4

ΑΡΜΑ ΜΑΧΗΣ Μ1Α2 SEP

Το πρόγραμμα ανάπτυξης του βασικού άρματος Μ1 Abrams στις ΗΠΑ περατώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Στη συνέχεια το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας προώθησε μια σειρά προσπαθειών οι οποίες απέβλεπαν στον προσδιορισμό καινούργιων τεχνικοεπιχειρησιακών κριτηρίων, βάσει των νέων απαιτήσεων του Αμερικανικού Στρατού(ΑΣ), τα οποία θα καθόριζαν τον διάδοχο του Μ1. Οι προσπάθειες τελικά δεν καρποφόρησαν και το πρόγραμμα ανάπτυξης του νέου άρματος μάχης (Block III) ματαιώθηκε. Για την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών προωθήθηκε το 1994 ένα πρόγραμμα αναβάθμισης αρμάτων στο επίπεδο Α2. Μεταξύ των ετών 1995 και 1999 συνολικά 1079 άρματα Μ1Α1 αναβαθμίστηκαν σε Μ1Α2. Τον Ιούλιο του 1996 αποφασίστηκε η επέκταση του προγράμματος για άλλες 600 μονάδες. Η 1η Τεθωρακισμένη Μεραρχία, που σταθμεύει στο Φορτ Χουντ του Τέξας, ολοκλήρωσε την επιχειρησιακή ένταξη των αρμάτων Μ1Α2 τον Αύγουστο του 1998, ενώ η ίδια διαδικασία βρίσκεται στο Φορτ Κάρσον. Η διαμόρφωση νέων επιχειρησιακών απαιτήσεων από τον ΑΣ οδήγησε στην απόφαση ανάπτυξης μιας νέας σειράς βελτιώσεων υπό τη γενική ονομασία «Πρόγραμμα βελτίωσης συστημάτων» (Systems EnhancementPackage-SEP). Σκοπός τους ήταν η προσαρμογή του Μ1Α2 στις απαιτήσεις που δημιουργεί το ψηφιακό πεδίο μάχης. Το πρόγραμμα αναβάθμισης SEP περιλαμβάνει βελτιώσεις όπως είναι η προσθήκη βοηθητικής μονάδας ισχύος (Auxilliary Power Unit-APU), για την παροχή ενέργειας σε περιπτώσεις αθόρυβης επιτήρησης (silent watch), σε εξωτερική θέση στην πίσω πλευρά του πύργου του άρματος, σε ειδικά διαμορφωμένο κάλαθο. άλλες σημαντικές αναβαθμίσεις αποτελούν οι συσκευές θερμικών ειδώλων νέας γενιάς, το σύστημα ψηφιακής απεικόνισης χαρτών που συνεργάζεται με το προηγμένο σύστημα διοίκησης και ελέγχου (IVIS-InterVehucular Information System), νέες έγχρωμες ψηφιακές οθόνες, βελτιωμένες επικοινωνίες κλπ. Το πρόγραμμα SEP αφορά πέντε βασικούς τομείς : την αναβάθμιση της μαχητικής ικανότητας, την αναβάθμιση του συστήματος επικοινωνιών, τη βελτίωση της διαθεσιμότητας του οχήματος, την ολοκλήρωση συστήματος ναυτιλίας και αύξηση των δυνατοτήτων αποθήκευσης δεδομένων. Το Μ1Α2 SEP αποτελεί το πρώτο χερσαίο οπλικό σύστημα που περιλαμβάνει μια έκδοση της μελλοντικής αρχιτεκτονικής στους τομείς διοίκησης και ελέγχου της δύναμης ΧΧΙ, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΑΣ. Η αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων του σκάφους με την προσθήκη εξελιγμένων μικροεπεξεργαστών και η αύξηση της χωρητικότητας της μνήμης, δημιουργούν ένα εξαιρετικά προηγμένο ηλεκτρονικό περιβάλλον διαχείρισης δεδομένων, το οποίο ολοκληρωμένο στο άρμα αποφέρει ένα πολύ αποτελεσματικό οπλικό σύστημα, με μοναδικές επιχειρησιακές δυνατότητες. Η υψηλής ευκρίνειας και ανάλυσης οθόνη υγρών κρυστάλλων που βρίσκεται στη διάθεση του αρχηγού πληρώματος, έχει τη δυνατότητα ανίχνευσης, αποκάλυψης, αναγνώρισης και εξακρίβωσης στόχων συγκρινόμενο με τις δυνατότητες του αντίστοιχου συστήματος που φέρει το Μ1Α2. Το σύστημα Διαχείρισης και ελέγχου θερμοκρασίας μπορεί να αυξομειώσει την εσωτερική θερμοκρασία επιτρέποντας στο πλήρωμα να επιχειρεί κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες κλιματολογικές συνθήκες. Στις 8 Δεκεμβρίου 1998 άρχισε στις εγκαταστάσεις της General Dynamics, το εργοστάσιο αρμάτων στη Λίμα του Οχάιο, η κατασκευή των πρώτων 240 συστημάτων SEP με την προοπτική τα αναβαθμισμένα άρματα Μ1Α2 SEP να αρχίσουν να παραδίδονται στον ΑΣ από τον Αύγουστο του 1999. Το Μ1Α2 SEP αποτελεί από τον Σεπτέμβριο του 1999 τη βασική έκδοση άρματος του ΑΣ. Στις 31 Ιουλίου 2000 ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι δοκιμές πρωτοτύπου που χρησιμοποιούσε πετρελαιοκινητήρα, στο πεδίο δοκιμών του Αμπερντίν στο Μέριλάντ. Οι δοκιμές αυτές απέδειξαν την επιτυχημένη ολοκλήρωση του σκάφους με τον πύργο του άρματος ο οποίος είχε αναβαθμιστεί στην έκδοσηSEP με σκοπό την ανταπόκριση και στις απαιτήσεις του προγράμματος προμήθειας νέων αρμάτων του Τουρκικού Στρατού. Στις 30 Μαρτίου 2001 η Διοίκηση Αρμάτων του ΑΣ ανέθεσε στην GDLS την αναβάθμιση 307 Μ1Α2 με το σύστημα SEP, βάσει ενός ευρύτερου συμβολαίου αξίας 741 εκατομμυρίων δολαρίων. το νέο συμβόλαιο αποτελεί συνέχεια του προγράμματος αναβάθμισης Phase II ( 580 αρμάτων και αξίας 1,5 δις δολαρίων) που υπεγράφη τον Ιούλιο του 1996 και του παλαιότερου Phase I(206 αρμάτων και 417 εκατ. δολαρίων). Η GDLS στο πλαίσιο της υποβολής προσφορών για το πρόγραμμα προμήθειας νέων αρμάτων του ΕΣ, κατέθεσαν πρόταση για μια παραλλαγή του Μ1Α2 SEP που διαθέτει πολλά από τα στοιχεία του.

Βολές βλημάτων Μ830 ΗΕΑΤ από τα Leo2HEL

Την ετοιμότητα των τεθωρακισμένων μονάδων του ΕΣ απέδειξαν οι βολές  που πραγματοποίησαν την Πέμπτη 10 Μαΐου τα άρματα μάχης Leopard 2 HEL, της ΧΧΙΙΙ  Τεθωρακισμένης ΤαξιαρχίαΣτην άσκηση συμμετείχε το σύνολο του προσωπικού των Μονάδων Τεθωρακισμένων του Σχηματισμού, ενώ με τον τρόπο αυτό αποδεικνύεται η δυνατότητα αξιοποίησης των πρόσφατα παραληφθέντων αμερικανικών βλημάτων Μ830 των 120 χλστ Υψηλής Εκρηκτικότητας, Αντι-Αρματικών – Πολλαπλής Χρήσης – Τροχιοδεικτικών (HEAT-MP-T). defencenet.gr

23η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία

XXIII ΤΘΤ 23η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία Επιμέλεια : Υποστράτηγος ε.α Χρήστος Παπαδογεωργόπουλος Η επιδίωξη των Ενόπλων Δυνάμεων για τη δημιουργία μικρού και ευέλικτου Στρατού βρίσκει στην ΧΧΙΙΙ ΤΘΤ την υλοποίησή της κατά τον καλύτερο τρόπο. Η ΧΧΙΙΙ ΤΘΤ συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες εκείνες, που στο σύγχρονο πεδίο της μάχης την καθιστούν ικανή να ενεργεί με ταχύτητα και αποφασιστικότητα προκειμένου να επιφέρει συντριπτικό πλήγμα στον εχθρό. Μεταφέροντας μαζί της την μακραίωνα παράδοση του Όπλου Ιππικού-Τεθωρακισμένων αποτελεί όπως και οι υπόλοιποι Τεθωρακισμένοι Σχηματισμοί, τη σιδερένια γροθιά του Στρατού Ξηράς, που μπορεί να συντρίψει τις δυνάμεις οποιουδήποτε εχθρού θα τολμούσε να επιτεθεί κατά της Πατρίδας μας. Το έμβλημα της Ταξιαρχίας   Στο έμβλημα της Ταξιαρχίας απεικονίζεται το άρμα, το οποίο αποτελεί το σύγχρονο και βασικό στοιχείο της ΤΘ Ταξιαρχίας και ο Κένταυρος, που αποτελεί το σύμβολο της ορμητικότητας, ταχύτητας και δύναμης και κυρίως του δεσμού του ιππέα με το άλογό του και κατ’ επέκταση του Τεθωρακισμένου μαχητή με το πολεμικό του όχημα το άρμα. Η φράση «ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΜΕΝΕ» προέρχεται από το ρητό του Περίανδρου και σημαίνει «Περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία». Για την Ταξιαρχία η φράση αυτή ανταποκρίνεται στη φύση, τη σύνθεση, τις δυνατότητες και το ρόλο που διαδραματίζει σαν δύναμη έτοιμη να επέμβει στον κατάλληλο τόπο και χρόνο, για να εκμεταλλευθεί κάθε ευκαιρία και να επιτύχει αποφασιστικό αποτέλεσμα. Η ΧΧΙΙΙ ΤΘΤ υπάγεται επιχειρησιακά στην ΧΧ Τεθωρακισμένη Μεραρχία και είναι εφοδιασμένη με το πλέον σύγχρονο Μέσο Άρμα Μάχης LOPARD-2 HEL. Διοικητής της Ταξιαρχίας είναι ο Ταξίαρχος Στεφανής Αλκιβιάδης. Η βασική αποστολή της Ταξιαρχίας στην ειρήνη είναι η επιχειρησιακή ετοιμότητά της, η οποία επιτυγχάνεται με τη συνεχή, ρεαλιστική και αποτελεσματική εκπαίδευση του προσωπικού και τη μεθοδευμένη και βάσει των εγκεκριμένων εγχειριδίων συντήρηση του υλικού.

Leopard Beast from Europe

Top 6 tanks in the world

Συνεχείς ασκήσεις τεθωρακισμένων στον Έβρο

Την μία μετά την άλλη άσκηση διάβασης υδάτινων κωλυμάτων πραγματοποιεί ο Ελληνικός Στρατός στον Έβρο.

Μία από αυτές πραγματοποιήθηκε στο Πεδίο Ασκήσεων «ΨΗΛΟΥ ΣΤΑΛΟΥ» από την 30^η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, με σενάριο που σαφώς αφορά την διάσχιση του ‘Εβρουαπό βαρέα τεθωρακισμένα και την προώθηση του ελληνικού στρατεύματος στην πεδιάδα της Ανδριανούπολης.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι πρόσφατα το τουρκικό Γενικό Επιτελείο ενίσχυσε τις δυναμεις της 1ης Στρατιάς που είναι υπεύθυνη για το μέτωπο του Έβρου και απέναντι στην ελληνική διάταξη υπάρχουν, ούτε λίγο, ούτε πολύ, περίπου 100.000 άνδρες του τουρκικου Στρατού. 

Τα Τεθωρακισμένα (Μέρος 2ο)

Μετά από αυτή την αναλυτική παρουσίαση της ιστορίας του Ιππικού και των Τεθωρακισμένων, παραθέτουμε στο παρόν άρθρο κάποια στοιχεία για την αποστολή, οργάνωση και σημασία των Τεθωρακισμένων. 

Στην Ελλάδα, τα Τεθωρακισμένα υπάγονται στη Δνση Ιππικού-Τεθωρακισμένων, την οποία διοικεί Υποστράτηγος. Στην Κύπρο Δντής της Δνσης Τεθωρακισμένων είναι επίσης Υποστράτηγος. Οι εξουσίες της ΔΤΘ είναι σχετικά περιορισμένες - όπως και στην Ελλάδα - μιας και οι περισσότερες Μονάδες του Όπλου υπάγονται στους αντίστοιχους Σχηματισμούς. Τα Τεθωρακισμένα είναι οργανωμένο σε Σχηματισμούς (Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες και Μεραρχίες), Συγκροτήματα (Τακτικά Συγκροτήματα), Μονάδες (Επιλαρχίες Αρμάτων, Επιλαρχίες Τεθωρακισμένων Αρμάτων Μάχης, Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων) και ανεξάρτητες Υπομονάδες (Ίλες Αρμάτων - Μέσων Αρμάτων - Αναγνώρισης και Ουλαμούς).

Το οπλόσημο των Τεθωρακισμένων έχει πράσινο φόντο, με τα δύο χιαστί ξίφη και τη δάφνη. Το έμβλημα των Τεθωρακισμένων συνθέτουν δύο χιαστί σπάθες με το πέταλο και το άρμα μάχης σε συνδυασμό με το επιγραφόμενο ηθικό κέλευσμα «Όπου η Δόξα και το καθήκον». Η δόξα αποκτάται με αυτοθυσία και τόλμη, κερδίζεται με την αποφασιστική συντονισμένη και τολμηρή χρησιμοποίηση των εκάστοτε διατιθεμένων μέσων από αυτούς που έχουν αναπτύξει στο έπακρο τις ηθικές τους δυνάμεις και διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρίες με την εκπαίδευση και την άσκηση. Το καθήκον είναι ανιδιοτελής προσφορά υπηρεσιών στην πατρίδα χωρίς υπολογισμό κόπου και χρόνου. Εδραιώνεται με την πλήρη προσήλωση και αυταπάρνηση και την ενσυνείδητη προσφορά υπηρεσιών.

Οι Τεθωρακισμένοι φέρουν μαύρο κάλυμμα κεφαλής, είτε αυτό είναι τζόκεϋ (εκπαίδευση, υπηρεσία) ή μπερέ (επίσημη στολή), το οποίο αποτελεί το κάλυμμα της κεφαλής των Τεθωρακισμένων δυνάμεων των περισσοτέρων κρατών και θεωρείται σύμβολο επίλεκτων Μονάδων σε όλο τον κόσμο. Τα μαύρα μπερέ αποτελούν ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό σύμβολο τιμής για τους «μαυροσκούφηδες», με αποτέλεσμα να το σέβονται ιδιαίτερα και να μην το αποχωρίζονται εύκολα.

Η αποστολή των Τεθωρακισμένων είναι η εμπλοκή και καταστροφή των εχθρικών δυνάμεων με την χρησιμοποίηση πυρός, κινήσεως και κρούσεως, σε συνδυασμό με τα άλλα Όπλα. Το άρμα μάχης καταλαμβάνει μια πρωταρχική και αποφασιστικής σημασίας θέση για το ΣΞ, μιας και είναι το καταλληλότερο μέσο αντίστασης στο ωστικό κύμα, εφοδιασμένο με τη θωράκιση και τα ειδικά μέσα προστασίας που διαθέτει κατά της ραδιενέργειας, επιτρέποντας την είσοδο σε μολυσμένες περιοχές.

Επίσης, στο συμβατικό αγώνα, θα δώσει τη δυνατότητα επιθετικής ενέργειας, ως κύριο όπλο αντεπίθεσης. Έτσι, μαζί με το Πυροβολικό, αποτελεί το κυρίαρχο πολεμικό μέσο της ξηράς, το οποίο θα ανακόψει την ορμή της επίθεσης, σε συνεργασία με τα πτητικά μέσα. Τα άρματα διαθέτουν σήμερα ηλεκτρονικά όργανα ελέγχου πυρός, οπλισμό προηγμένης τεχνολογίας, προηγμένα συστήματα ανάρτησης, καθώς και άλλα υψηλής ακρίβειας όργανα, που τα καθιστούν μια απόλυτα εκσυγχρονισμένη και αποτελεσματική πολεμική μηχανή.

Στον καιρό της ειρήνης και του πολέμου, ανάλογα, οι Μονάδες αρμάτων διεξαγάγουν επιχειρήσεις που απαιτούν μεγάλη ισχύ πυρός, ευκινησία, προστασία μετώπου και ψυχολογική επίδραση, (αντ)επιτίθενται και καταστρέφουν εχθρικά άρματα, υποστηρίζουν το Πεζικό (μηχανοκίνητο και μη) με πυρ και κίνηση, εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν τα όπλα μαζικής καταστροφής, ενώ παράλληλα διεξαγάγουν επιχειρήσεις σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας με ειδικές συσκευές επιτήρησης. 

Τα Τεθωρακισμένα, με την επιβλητικής τους παρουσία, σκορπούν σε όλους ρίγη συγκίνησης, εκφράζοντας την αταλάντευτη θέληση και ετοιμότητα του θρυλικού μαυροσκούφη, που έχει ως σκοπό να φέρει σε αίσιο πέρας οποιαδήποτε αποστολή του ανατεθεί, προσφέροντας και τη ζωή του ακόμη στο βωμό της ελευθερίας.

Τα Τεθωρακισμένα (Μέρος 1ο)

Το άρμα παρουσιάστηκε στο πεδίο της μάχης μόλις το 1916 και χρησιμοποιήθηκε με κύρια αποστολή να προηγείται του Πεζικού στην προέλαση και να καταστρέφει τα εχθρικά πολυβόλα, διευκολύνοντας την προώθησή του• έτσι διαμορφώθηκε ο πρώτος ρόλος του άρματος: η υποστήριξη του Πεζικού. Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στη Γαλλία διαμορφώθηκε, κάτω από την επίδραση της πολεμικής πείρας των πεδίων της Δύσεως, νέα φιλοσοφία για το Ιππικό, με κύριο άξονα τον έφιππο ελιγμό και την πεζή μάχη. Το νέο αυτό δόγμα του Πεζόμαχου Ιππικού έγινε αποδεκτό από το Ελληνικό Ιππικό αμέσως μετά τη συνθήκη της Λωζάνης.

Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου δημιουργήθηκε Τάγμα Αρμάτων Μάχης με έδρα την Αθήνα. Η δύναμη του ήταν δύο άρματα VICKERS-ARMSTRONG των 6 τόνων και δύο αυτοκίνητα αναγνωρίσεως CARDEN-LOYD, τα οποία αγοράστηκαν το 1931. Είχαν επίσης παραγγελθεί άλλα 14 άρματα των 6-7 τόνων, πλήρη με τον οπλισμό τους, πυρομαχικά, ανταλλακτικά και επικοινωνίες. Τα άρματα όπως και τα αεροπλάνα παραγγέλθηκαν στην Αγγλία και στην Γαλλία, αλλά οι παραγγελίες δεσμεύτηκαν το 1938 εν όψει του επερχόμενου πολέμου, διότι οι μελλοντικοί αντίπαλοι κρατούσαν το υλικό που κατασκεύαζαν για τις ανάγκες τους.

Αν και η αριθμητική δύναμη του Ιππικού σε σχέση με το σύνολο του Στρατού που προήλθε από την επιστράτευση ήταν μικρή, ήταν επίλεκτο και όλες οι διοικήσεις το αναζητούσαν. Από τις πρώτες στιγμές της εισόδου του στον αγώνα επέδειξε υψηλό φρόνημα, απαράμιλλη ορμητικότητα και αδάμαστο επιθετικό πνεύμα. Στα 1941 ο Ελληνικός Στρατός απέκτησε τον πρώτο επιχειρησιακό Σχηματισμό Τεθωρακισμένων (ΧΙΧ Μηχανοκίνητη Μεραρχία, Λάρισα). Η Μεραρχία διέθετε 27 ελαφρά βρετανικά και ιταλικά (λάφυρα πολέμου) άρματα και 77 οχήματα μεταφοράς πεζικού κατανεμημένα σε τρία Μηχανοκίνητα Συντάγματα και αντίστοιχα μηχανοκίνητα μέσα υποστήριξης μάχης.

Στη Μέση Ανατολή, όπου μεταφέρθηκε ο αγώνας μετά την ανακωχή, συγκροτήθηκε μια Ίλη Τεθωρακισμένων Αυτοκινήτων που εξοπλίσθηκε με οχήματα τύπου Κάρριερ. Η Ίλη αυτή συμμετείχε στην Μάχη του Ελ Αλαμέιν. Το Όπλο του Ιππικού - Τεθωρακισμένων γεννήθηκε την 21η Φεβρουαρίου 1946 και αποτέλεσε συνέχεια του Ιππικού και αναπτύχθηκε μετά την 16 Ιουνίου 1946. Συγκροτήθηκε από μόνιμο και έφεδρο προσωπικό που ανήκε στο όπλο του Ιππικού, καθώς και κατώτερους Αξιωματικούς άλλων όπλων.

Τα πρώτα σύγχρονα άρματα που έφτασαν στην Ελλάδα το 1946 ήταν τα 52 ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ Mk1 95mm 28t, βρετανικής κατασκευής. Τα άρματα αυτά αποθηκεύτηκαν και για πάνω από 15 μήνες έμειναν αναξιοποίητα. Τελικά το 1947 στάλθηκαν Αξιωματικοί για εκπαίδευση, οι οποίοι με την επιστροφή τους ενεργοποίησαν τα άρματα και άρχισαν να εκπαιδεύουν πληρώματα. Περί τα τέλη του 1950 το όπλο παρέλαβε νέα άρματα από τις ΗΠΑ, συνολικά 206 M24 75mm 20t που εξόπλισαν τα Συντάγματα αρμάτων, ενώ το 1952 αποκτήθηκαν οι καταστροφείς αρμάτων M18 105mm 19t , οι οποίοι εξόπλισαν τα νεοσύστατα Συντάγματα Καταστροφέων Αρμάτων.

Το 1957 συγκροτήθηκαν οι πρώτες Επιλαρχίες Αρμάτων με την σημερινή τους μορφή, με ουλαμούς 5 αρμάτων, που εξοπλίστηκαν με τα νέα άρματα Μ47 90mm 48t που παρελήφθησαν εκείνη την εποχή από τις ΗΠΑ. Το 1963 παραλαμβάνονται τα πρώτα άρματα Μ48 που αρχίζουν να εξοπλίζουν τις μονάδες της ΧΧ ΤΘΜ καθώς επίσης και τα πρώτα ΤΟΜΠ Μ113. Ήδη στις μονάδες του Όπλου χρησιμοποιούνται τα ΤΟΜΠ Μ59 και τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα MARMON. Αρχίζει η σταδιακή μετακίνηση των αρμάτων Μ47 σε μονάδες που διαθέτουν τους καταστροφείς αρμάτων. Το 1964 είναι η τελευταία χρονιά που η λέξη «Ιππικό» αναγράφεται δίπλα σε όνομα μονάδας του όπλου. Οι Ίλες Τεθωρακισμένου Ιππικού μετονομάζονται σε Ίλες Αναγνωρίσεως και ο τίτλος «Ιππικό» παραμένει μόνο στο όνομα του Όπλου και της αντίστοιχης Διεύθυνσης στην Ελλάδα.

Με την είσοδο του ΑΜΧ-30 , το 1970 ,τα Ελληνικά Τεθωρακισμένα πέρασαν από την εποχή της βενζίνης στην εποχή της πετρελαιοκίνησης. Τα Σώματα Στρατού απέκτησαν Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως. Η Ίλη Βασιλικής Φρουράς , η τελευταία έφιππη μονάδα του όπλου, αφού μετονομάστηκε για λίγο χρονικό διάστημα Ίλη Προεδρικής Φρουράς, διαλύθηκε το 1973 και όλο το προσωπικό, υλικό και οι ίπποι της μεταφέρθηκαν στο ΚΕΙΠΠ. Στην Κύπρο υπήρχαν παλαιότερα Ίλες Αναγνώρισης• σήμερα υπάρχουν Επιλαρχίες (Αρμάτων, ΤΘ Αρμάτων Μάχης, Μέσων Αρμάτων).